A
Ambar: Tahtadan yapilmis ortalama 3-4 metre genişliğinde tahtadan un, buğday vb. yiyeceklerin konduğu sandik.
Alevçik : Üzüm bağlarında pekmez yapmaya amacıyla yapılmış 3 duvarlı üzeri örtülü yer.
Astap : Elbise.
Asma: Üzüm
Aşmakarna: Yazın, evde kış için hazrlanan ve hamurdan kesilerek yapilan çorba, makarna, eriste gibi yiyecekler.
Aş: Yemek
Ayakçak: Merdiven

B
Bazlama: Sac üzerinde pisirilen 20-25 cm çapında ve 1,5-2 cm kalınliğında ekmek.
Baldırcan : Patlıcan
Bellemek : Öğrenmek
Bıldır : Geçen sene anlamına gelen sözcük.
Bişirik : Sıva, harç.
Bostan : Karpuz€

C
Caşamak : Gevşemek
Camış : Manda
Cingi taş: Yumuşak olmayan, işlenmesi çok zor olan taş.

Ç
Çilpi : Henüz kurumamş ufak dal parçaları.
Cıvık: Koyu olmayan, suyu normalden fazla olan.
Çabıt: Bez parçası.
Çalkama: Ayran
Çedene: Kenevir tohumu.
Çepik: Alkış
Çörek: Bazlamann küçügü. Çocuklar için yapilan ekmek.
Çörten: Çatılardan ve damlardan suyu yere boşaltmaya yarayan oluk
ÇUL: BUĞDAY YIKANIP SERİLEN KİLİM

D
Dam yuvağı: Toprak damlarda toprağı sertleştirip suyu içine çekmemesi için kullanılan silindir şeklinde sert taştan yapılmış bir araç.
Döşşek: Yatak
Dulda: Esinti olmayan yer.
Döş : Göğüs
Döşek : Yatak
Dillik: Saadet, geçim, rahat.

E
Ellam: Galiba anlamına gelen sözcük.
Edik : Terlik
Evraaç: Yufka yapılırken yufkayı sacın üzerinde çevirmeye yarayan araç, tahtadan yapılır.
Essah: Sahi, gerçek.

G
Gamga: Sivri ağaç parçası
Gaysalama: Üstü örtülmeyen, açıkta bırakılan hamurun kuruyarak üst tabakasının sertleşmesi. Aynı kelime el ve yüz için de kullanılır.
Gevreme: Bir maddenin güneş veya sıcağın etkisiyle suyunu kaybedip sertleşmesi.
Gilamada: Bağ çubuğunun, kesilen budanan, dalları.
Gicişmek: Kaşınmak.
Gop: (gopmak) : Koşmak anlamına gelen sözcük.
Göğlük : Yeşil
Gözen : Pınar
Gunnamak: Doğurmak (hayvanlar için)
Gürk: Anaç tavuk

H
Haral: Çok biyuk hububat çuvalı.
Hedik: Bulgur yapilmak üzere kaynatilan bugday.
Herk : Nadas
Hezen : Ağac
Hiyar : Salatalik
Horanta: Bir çatı altında yaşayan, aynı tencereden yemek yiyen ev halkı
Hoca : Usta
Hödük : Oğlak

I
İlağançe: Tabani 30-40 cm çapında küçük leğen (ilaan).
İRİŞKİK: SUCUK

I
Iprık: Küçük bir güğüm gibi yapilmiş ancak, su akitabilmek için ozel bir ilavesi olan (imzik) el yikarken, abdest alırken kullanilan su kabı.

K
Kelek: Kavunun olgunlaşmamiş ufak hali.
Kete: Çöreğin içine konan unun yagda kavrulmasıyla yapılan iç.
Keten : Yazma
Kemçitmek: Dudak için kullanılır. Eğmek, bükmek.
Kırmızı : Domates
Kumpür : Patates

M
Maşrafa: Bakirdan yapılmıs kulplu su doldurma ve boşaltma aracı.
Makina : Kamyon
Mintan: Gömlek
Musur: Büyükbaş ve küçükbaş hayvanların yemlerini yediği yer.
Mukayyetol : Sahipol

Ö
Özeme: Yoğurt gibi bazı gıdaların, azar azar su ilave edilerek, uygun bir kap içinde kasikla ezilerek karıştırılıp tuketime hazır hale getirilmesi.

p
Pace: Pencere yada baca
Pikare : Baca
PINAR: KÖYÜN ORTAK ÇEŞMESİ
Pelbere : Salça
Puhare: Tandıra hava girişini sağlayan delik

S
Saan: Küçük bakır tabak.
Sako : Ceket
Sal: Zemine doşenen düz taşlar.
Sekmen : Merdiven
Seten : Dolab
Sitil: Küçük helke

Ş
Şirâne: Bag evlerinin onunde iri tastan oyulmuş, üzüm çiğneme ve ezme yeri.
Şinik: Yaklaşık 8 kg gelen hububat ölçü birimi.
Şilte : Minder
Şemşamer: Ayçiçeği

T
Taslamak: Gözetlemek
Telis: Kenevir kendir liflerinden örülen, sert kaba kumaş, daha çok çuval yapımında kullanlır.
Terek: Evlerde uzerine kap kacak istif edilen yer.
Tuturuk: Ateş yakmaya yarayan çalı çırpı vs.
Tebelleş olmak: Musallat olmak.
Tıstan : Böcek
Toklu : Bir yaşını geçen kuzu.
Tosbağa : Laplumbağa

U
Uhra: Hamur açılırken kullanilan, altına üstüne serpilen un.
Uşak : Çocuk

Ü
Ütmek: Koyun başı ve ayağın ateşe tutulup, kıllarının temizlenmesi.

Y
Yayık: Tereyeğı yapmakta kullanılan topraktan yapılmış araç.
Yazı: Otlak, mera.
Yumak: Yıkamak
Yumuş: Buyruk, emir.
Yapı : Bina
Yosma : Güzel
Yemiş : Meyve

Z
Zahar: Zahir.
Zibil: Atılacak çöp.
Zikke: Hayvanları bağlamaya yarayan toprağa çakılan demir parçası.
Zorba: Haksız